1.Saf İnanış

 Görüp görebileceğiniz en korumasız tutumdur bu.Anne baba ne derse ona inanılır ve o yapılır.Gezip gördüğünüz yerlerdeki insanlar da aksini iddia etmediği sürece güvende olmak ve dışlanmamak için belirlenen çizgiden çıkılmaz.

2.Zorunlu İhtiyaç Duyuş Ve Tapınma

 Hayat zorlaştıkça içinden çıkılmayan sorunlar artar,bazı sorunların mutlak çözümü için bir üstün güce ihtiyaç duyulur.Gençliğin verdiği ölüm korkusuyla,umut köklü bir şekilde beslenir.Birey kendi için her zaman doğru yolu gösterecek bir güce tapar çünkü başka çaresi kalmamıştır.Kendi gücünün yetmemesi; korku,vicdan azabını beraberinde getirir.Hele bir de kişi yalnızsa bu tapınmakla birilerinin onu anladığı inancına -yaşama devam etme motivasyonu için- güvenir.

3.Elde Edilenin Sonucuyla Beraber Sorgulayış

 Tapınmaların sonucunun alınması beklenildiği süreçte,olgunun sadece nedenler ve sonuçlar silsilesinin zorunluluğu olduğu anlaşılır;inanç tereddüte düşer.Gerçekten sonuç için mi ibadet edilmişti yoksa yüce bir rızanın kazanılması için mi? Gerçekten hayırlısı olan bu muydu yoksa yaptıklarımızın bir anlamı var mıydı? Yaptıklarımın sonucunda bunun olması en muhtemeldi, olanın olmasında dış etken var mıydı?

4.Farkına Varma Noktasındaki Son Düzlük

 Çocukluktan benimsenmiş inanışların yadsınması epey zordur.Bu son düzlükte,tapıma sürecinde kaybedilen zamanın gerçekten bir şeylere dayanıyor olması istenir.Mantıki kanıtlar aranır,bulamayınca son ümitle saf imanla bir işaret beklenir.Bunca zaman boşa gitmemeliydi ya!

5.Farkına Varış

 Anlamsızlıkla savrulan hayatın farkına varış ! Fırlatılmışlık hissini fark etmek ! Bu hisse alıştıktan sonra hayatın ipinin ellerinizde oluşunu kavrayıp devam etmek !

Yaşam,ellerimizden kayıp gittikçe giden ama mutlak olarak “Ona sahibiz,sahiptik” diyebileceğimiz tek şeydir. Varlığından nerdeyse şüphe duyamayacağımız kadar gerçek hissettirendir. Olduğu gibi yaşanması gerekendir. Yaşama dair sorularda hiç cevap alınmasa bile kesinlik, yaşamanın kendisindedir; yaşam gidilebilecek son noktaya kadar çabalamaktır. Çünkü kabul etmesi her ne kadar zor olsa da hayat, gerçek mutluluğa kavuşmak için acı çekmektir ve bu döngünün de sürüp gitmesi gerekir.